Heijnen en Hendriks: Limburgse Nicci French

Wat doe je als je kunt schrijven en graag spannende boeken leest?
Je schrijft zelf zo'n boek.
Wim Heijnen uit Hoensbroek en Jan Hendriks uit Heerlen deden het samen. 'Foute handel' is het resultaat.

BOEKEN
DOOR ADRI GORISSEN

Hendriks en Lemmen, de hoofdfiguren uit de boeken van de Limburgse thrillerschrijver Bert Spoelstra, en de auteur zelf, moeten zich zorgen gaan maken. Lange tijd hadden ze zo ongeveer het alleenrecht in de Limburgse wereld van het spannende boek, maar het ziet er naar uit dat ze concurrentie gaan krijgen van privé-detective Anton de Groot, een schepping van Wim Heijnen en Jan Hendriks.

Spoelstra en de zijnen hebben echter nog het geluk dat de oplage van de eersteling van deze Limburgse pendant van het schrijversduo Nicci French maar 75 exemplaren bedraagt.
Alle 75 zijn helemaal zelf gemaakt door Heijnen en Hendriks, van het schrijfwerk tot het bindwerk, en bovendien op de markt gebracht door de eigen, speciaal daartoe opgerichte uitgeverij Hernia & Co.
Ja,inderdaad, de heren hebben beiden last van hun rug en het zelf met de hand vervaardigen van de boeken maakt het er niet beter op, vandaar dat ze een echte uitgever wel zien zitten. Waarom ze die dan niet meteen hebben gezocht? Ach, Wim heeft een jaar of vijftien geleden
al eens met wat manuscripten uitgevers benaderd en is van de afwijzingen toen zo gefrustreerd geraakt, dat hij er nu niet eens aan wilde beginnen.

Wim Heijnen en Jan Hendriks schrijven al lang, maar hebben nooit eerder een thriller gemaakt. De eerste is van huis uit cultureel antropoloog, heeft economieles gegeven en schrijft tegenwoordig vooral non-fictie boeken. Zo is hij samen met Rob Vincken auteur van het boek Aikido, dans of krijgskunst over de Japanse verdedigingskunst en heeft hij onlangs een jubileumboek voor het Sint Laurentiusziekenhuis in Roermond afgerond.
De tweede werkt sinds zes jaar als redacteur bij de Open Universiteit in Heerlen, waar hij onder meer alle cursusmateriaal van de faculteit Psychologie redigeert, de huisstijl bewaakt en het beheer van de website doet. Voor die tijd had hij een eigen tekstbureau, Taalvorm geheten, dat eindredactiewerk verzorgde, vertaalwerk deed en cursussen Duidelijke taal gaf aan gemeenteambtenaren. En dat af en toe Wim Heijnen inhuurde voor klussen.

De twee detectiveschrijvers kennen elkaar sinds beginjaren tachtig, toen ze beiden actief waren voor de Heerlense Wereldwinkel, en zijn daarna altijd vrienden gebleven. Het samen schrijven is in gang gezet door een broer van Jan, zo vertelt Wim. "Die had in de kroeg een project bedacht, getiteld 'De onbeantwoorde liefde', waarbij een aantal van zijn vrienden moest reageren op liefdesbrieven. Wij hebben toen samen die liefdesbrieven geschreven."

Ze vonden het samen schrijven zo leuk, dat ze een volgende project bedachten. Dat het een spannend boek werd, lag gezien hun leesvoorkeur voor de hand. Jan houdt van de boeken van Robert van Gulik over Rechter Tie en Wim leest vooral het werk van Jan van de Wetering en de boeken van Henning Mankell over inspecteur Wallander. In eerste instantie hielden ze het schrijfproces simpel.
Hendriks: "Om en om schreven we een hoofdstuk, waarbij de een verder moest gaan met wat de ander had geschreven, maar alle vrijheid had om te doen en laten wat hij wilde. Al snel bleek dat het zo niet werkte. We hadden geen controle meer over het verhaal, een figuur die de één introduceerde, schreef de ander eruit. Na een hoofdstuk of tien grepen we in en hielden voortaan schrijfsessies, waarbij de al bestaande tekst flink door de molen werd gehaald." Vervolgens konden ze ook veel beter gebruikmaken van elkaars sterke punten. Jan is bijvoorbeeld goed in de beschrijvingen en het aanbrengen van de couleur locale, terwijl Wim veel beter de lijn in het verhaal kan houden, weet hoe het er bij politieacties aan toegaat en beschikt over de benodigde droge humor. Geschilpunten zoals hoe ver te gaan met beschrijvingen van seks en geweld in het boek konden bovendien meteen worden uitgepraat, met als uitkomst overigens dat ze het rustig zouden houden.

Zo ontstond uiteindelijk het eerste spannende avontuur van privé-detective Anton de Groot.
Hij heeft alle trekjes van de privé-detective die je in andere boeken uit het genre ook aantreft. Het is een oud-politieman, een wat sjofele figuur die moeite heeft de touwtjes aan elkaar te knopen, graag een glaasje drinkt en:wat aanrommelt met vrouwen, onder wie zijn oud-collega Anneke.
Meteen in het begin van Foute handel wordt, zoals dat hoort, een moord gepleegd. Vervolgens is het aan Anton om de zaak op te lossen, daarbij een klein beetje gesteund door de rechercheurs Janssen en Koopmans van het politiebureau in Valkenraede, het fictieve Zuid-Limburgse plaatsje waar een groot deel van het verhaal zich afspeelt. Hij is namelijk ingehuurd door een mooie dame om uit te zoeken of haar man haar bedriegt en de speurtocht naar bewijs brengt hem als eerste bij het lijk. Vervolgens komen in de zaak tal van verwikkelingen, die hem en de politiemannen naar Luik, Antwerpen en Amsterdam brengen.

Heijnen en Hendriks geven onmiddellijk toe dat Foute handel wat opzet betreft een vrij traditionele detective is met alle clichés uit het genre erin verwerkt. "We wilden kijken of we het met zo'n traditioneel verhaal konden redden", zegt Jan.
Het is hen gelukt en vandaar dat ze besloten hebben met Anton de Groot verder te gaan, of zich nu een echte uitgever aandient of niet.

Wim Heijnen en Jan Hendriks - Foute handel. Uitgeverij Hernia & Co, 177 blz. ISBN 978908119241.
Info: contact@herniaenco.nl